Pas op!

Pas op.....

Zwemmen kan gevaarlijk zijn. Zeker in het pierenbadje bij een hotel op Samos...

(12 augustus)

Shakespeare, mijn oude held

Als middelbare scholier ontwikkelde ik een grote liefde voor Shakespeare. Dat was nog eens taal. Ronkend, dan weer lieflijk, dan weer met een knal. Taal zoals taal bedoeld is. Als je de tekst hardop voorlas was het helemaal genieten. Zo heb ik menig avond in bed zachtjes mompelend doorgebracht. Mijn ouders had ik al jaren geleden wijsgemaakt dat ik bang ben in het donker. De beste reden om het licht op de gang, precies genoeg om bij te lezen, aan te laten staan. 

Volgende week ga ik naar Richard III. Mijn oude liefde Shakespeare gespeeld door een iets minder oude liefde Gijs Scholten van Aschat. De kaarten zijn geprint, ik ben er klaar voor. Of zal ik eerst nog eens zachtjes mompelend het toneelstuk lezen? 

(11 augustus)

Trailer Richard III op YouTube

Regen

De bui is afgedreven;
aan den gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.
 

En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu weer buiten
van winderigs in opstand was
een druppel van den regen,
kleeft aangedrukt er tegen,
rilt in het kille licht...

en al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van menschen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs den weg, de oude boomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal. 

(10 augustus, gedicht 'Regen' van Leopold)

Een beetje van jezelf en...

En dan keer zes!

...een beetje van een ander. En daar wordt niet heel geheimzinnig over gedaan. Er zijn studenten die hun scriptie door een ander laten schrijven. Vergeet plagiaat, dat is zo 2010. Huur de hersens en de pen is het motto vandaag. Tenminste, dat lees ik op nu.nl.

Een prettig betaald bijbaantje. € 12,50 per uur en je eigen geest is aangescherpt. En degene die er daadwerkelijk een bul mee haalt? Ach, dat papiertje daar vraagt toch nooit iemand naar. En dat je in heel wat banen prima schriftelijke vaardigheden moet hebben, schijnt hen ook koud te laten. 

In mijn studentenjaren deed je er gewoon een jaartje langer over als je geen tijd had (gemaakt) voor je scriptie. In deze tijden van de onverbiddelijke Halbe Zijlstra zit dat er niet in. Drieduizend euro dokken voor een stapel papier is goedkoper dan de boete de je opgelegd krijgt voor het overschrijden van je studietermijn, zo staat op nu.nl. Het felbegeerde diploma voor iemand met de diepgang van zes briefjes van € 500.

(9 augustus)

Zwilkje....

Het vermaledijde zwilkje

"Ik pak wel even het zwilkje", hoorde ik dit weekend. Zwilkje. Een woord dat ik lang niet had gehoord. Voor zij die niet uit het oosten komen: met zwilkje wordt een tafelkleed bedoeld. Een plastic kleedje oftewel een tafelzeil. Mooi toch zo'n dialect. Tot mijn achttiende wist ik bijvoorbeeld niet dat het woord 'slijf' alleen in het Drents bestond. Dat leerde ik - met rode konen - tijdens een van mijn eerste etentjes met medestudenten Nederlands in mijn introductieweek van de Groningse universiteit. Op mijn vraag om de slijf door te geven, werd ik door mijn Overijsselse medestudent vaag aangekeken. De soeplepel wilde ze wel doorgeven, maar slijf, nee daar had ze nog nooit van gehoord. En datzelfde lot zou het zwilkje wachten. Ik ga maar eens de stad in om een zwilkje te kopen. En die thuis te brengen in een puutje, zoals in Drente een plastic tasje heet, want het regent dat het giet. Ideaal zwilkjesweer!

(8 augustus)

Same, same, but different

Ik mis het. Soms. Vooral 's avonds kan ik nog wel eens verlangen naar die goede oude tijd. De tijd van het papieren boek. En dan vooral die met letters die er nogal dik bovenop liggen, zeg maar. New York Times bestsellers in handzame paperback met gouden chocoladeletters. Van die letters waar je vingers gedachteloos over glijden tijdens het lezen.... Zucht.

Zo'n kaft dus!

Sinds een paar maanden heb ik een e-reader. Op zakformaat altijd een boek of vijftig paraat, heerlijk! Mooi roze hoesje, leeslamp in de rug opgeborgen. Fantastisch! Op vakantie was ik superblij. In plaats van een tas vol zware boeken had ik mijn e-reader in de tas, liefkozend boek-e genoemd. Waar heb ik zin in? Even door de leeslijst bladeren en hop, het volgende boek opent zich moeiteloos. Het leeslamp zorgt dat ik 's avonds in bed nog die laatste pagina's kan lezen. Om dan de volgende dag weer een nieuw boek uit te zoeken. Ideaal.

En toch. Juist als ik 's avonds moe ben betrap ik me erop dat ik een pagina probeer om te slaan. Een gewoonte van heel wat jaren meer dan ik bereid ben toe te geven, is blijkbaar lastig om te vormen tot de gewenste digitale tegenhanger. En al mijn boeken zien er tegenwoordig hetzelfde uit met dat roze kaft. 

Gemak dient de mens. In elk geval dit mens. Mijn hoofd is helemaal blij met mijn keuze om digitaal te gaan. Maar dat nostalgische hart wil nog wel eens opspelen! 

(5 augustus)

Creatief met taal

Wat heb je liever in de stad? Dat is de vraag die bij me opkomt als ik in Glasgow deze snackbar zie. Opvallend roze. Opvallende naamkeuze. Woordgrapjes zijn favoriet, dus deze frituur moet worden vereeuwigd!

Als oprechte Nederlander blijft het voor mij bij een geval van 'kijken, kijken en niet kopen'. Er zijn simpelweg teveel leuke pubs in de buurt waar je een heerlijke maaltijd kunt krijgen. Maar de creativiteitsprijs.... die krijgen ze wel van me! Zou de berenhap hier een Manolo heten? 

(4 augustus 2011)